Masahiko Loo, starszy strateg ds. instrumentów o stałym oprocentowaniu w State Street Global Advisors, stwierdził, że najnowsza fala sprzedaży japońskich obligacji odzwierciedla połączony wpływ globalnej presji na stopy procentowe i krajowych obaw fiskalnych. Dodatkowy projekt budżetu dodatkowo wzmacnia oczekiwania dotyczące podaży.

W środowisku inflacyjnym nie jest to zaskakujące. Kluczowa jest krzywa rentowności — różnica między 5-letnimi a 30-letnimi obligacjami ponownie zbliża się do ponad 210 punktów bazowych, co jest historycznie szerokim poziomem; od 2025 roku, gdy ta różnica osiąga taki poziom, wraz ze wzrostem atrakcyjności wyceny, rynek zwykle się stabilizuje. Podkreślił, że nie jest to kwestia finansowania — Japonia nadal finansuje się głównie w kraju, a aktywa finansowe gospodarstw domowych są około dwukrotnie większe niż zadłużenie. Jeśli chodzi o ryzyko zakażenia, efekt rozprzestrzenienia powinien pozostać ograniczony, a globalny wpływ przejawia się przede wszystkim w stopniowej zmianie cen stóp procentowych, a nie w ryzyku systemowym; Japonia raczej nie stanie się netto sprzedawcą aktywów zagranicznych.